Szpital nie chce wydać zapisu monitoringu z porodówki, choć nagranie może pokazywać przebieg interwencji, czas reakcji personelu, obecność konkretnych osób albo moment przewiezienia matki lub noworodka. Rodzice nie powinni ograniczać się do ustnej prośby w sekretariacie, informuje redakcja Urazy Okołoporodowe. Muszą możliwie szybko złożyć pisemne żądanie zabezpieczenia danych, wskazać dokładny dzień, przedział godzinowy i miejsce objęte kamerami oraz zażądać, aby zapis nie został usunięty ani automatycznie nadpisany.
Nagranie z kamery nie zawsze jest częścią dokumentacji medycznej. Jest jednak zbiorem danych osobowych, jeżeli pozwala rozpoznać pacjentkę, dziecko, osobę towarzyszącą lub personel. To oznacza, że zastosowanie mogą mieć przepisy RODO, w tym prawo dostępu do danych oraz prawo żądania ograniczenia ich przetwarzania, gdy zapis jest potrzebny do ustalenia, dochodzenia albo obrony roszczeń.
Najpilniejszym działaniem nie jest zatem samo żądanie „wydania filmu”, lecz formalne zabezpieczenie nagrania przed jego utratą.
Czy rodzice mają prawo otrzymać monitoring z porodówki
Rodzice mogą żądać dostępu do danych osobowych utrwalonych na nagraniu, ale nie oznacza to automatycznie prawa do otrzymania niezmienionego filmu obejmującego wszystkie osoby obecne na oddziale. Administrator danych, którym zazwyczaj jest szpital lub spółka prowadząca placówkę, musi uwzględnić również prywatność innych pacjentek, dzieci i pracowników. Może więc udostępnić fragment zapisu, przygotować kopię po anonimizacji wizerunków innych osób albo umożliwić wgląd w kontrolowanych warunkach.
Podstawowym przepisem jest art. 15 RODO. Pozwala on osobie, której dane dotyczą, uzyskać potwierdzenie, czy jej dane są przetwarzane, dostęp do nich oraz kopię danych podlegających przetwarzaniu. UODO wskazuje wprost, że w przypadku monitoringu administrator może być zobowiązany do udostępnienia kopii nagrania lub kopii danych zawartych w nagraniu, z uwzględnieniem praw innych osób.
„Administrator dostarcza osobie, której dane dotyczą, kopię danych osobowych podlegających przetwarzaniu” — wyjaśnia Urząd Ochrony Danych Osobowych, omawiając art. 15 RODO.
Sytuacja matki i dziecka wymaga rozdzielenia. Pacjentka może wystąpić o dane dotyczące jej osoby. W odniesieniu do noworodka wniosek składa przedstawiciel ustawowy, najczęściej jeden z rodziców posiadających władzę rodzicielską.
Ojciec nie uzyskuje natomiast automatycznie prawa do wszystkich danych dotyczących matki tylko dlatego, że jest ojcem dziecka lub uczestniczył w porodzie. Jeżeli wniosek obejmuje wizerunek i dane pacjentki, bezpieczniej, aby został podpisany przez nią albo oparty na udzielonym upoważnieniu.
Szpital nie może zamknąć sprawy lakonicznym stwierdzeniem, że „monitoring nie jest dokumentacją medyczną”. Taka odpowiedź może być prawidłowa wyłącznie w wąskim znaczeniu: nagranie rzeczywiście nie musi stanowić dokumentacji medycznej prowadzonej według przepisów o dokumentowaniu świadczeń. Nadal jednak może zawierać dane osobowe, dane dotyczące zdrowia oraz materiał mający znaczenie dowodowe.
Wniosek powinien zatem opierać się na dwóch odrębnych podstawach:
- prawie pacjenta do dokumentacji medycznej — w odniesieniu do KTG, historii choroby, partogramu, zleceń, kart obserwacji i dokumentacji noworodka;
- prawach wynikających z RODO — w odniesieniu do obrazu utrwalonego przez kamery.
Rodzina analizująca przebieg hospitalizacji powinna równolegle zażądać pełnych akt. Praktyczna instrukcja opisująca, jak uzyskać KTG, kartę obserwacji porodu i historię choroby, pokazuje, dlaczego sam wypis nie pozwala odtworzyć kolejności zdarzeń.
Najpierw zabezpieczenie nagrania, dopiero później spór o kopię
Największym zagrożeniem jest upływ czasu. Nagrania z systemów szpitalnych mogą być przechowywane krócej niż dokumentacja medyczna, a system może automatycznie nadpisywać najstarsze pliki. Ustawa o działalności leczniczej przewiduje, że nagrania zawierające dane osobowe mogą być przechowywane zasadniczo nie dłużej niż trzy miesiące od dnia nagrania. Termin ten nie oznacza jednak, że każdy szpital przechowuje obraz przez pełne trzy miesiące; wewnętrzna retencja może być krótsza, jeżeli odpowiada celowi przetwarzania.
Dlatego rodzice powinni wysłać żądanie natychmiast po zdarzeniu, najlepiej tego samego dnia albo w ciągu kilku dni. W piśmie należy wyraźnie rozdzielić żądanie zabezpieczenia od żądania udostępnienia. Nawet jeżeli szpital potrzebuje czasu na ocenę podstaw prawnych kopii, może i powinien technicznie zablokować automatyczne usunięcie konkretnego fragmentu do czasu rozpatrzenia sprawy.
UODO potwierdza, że w podmiotach leczniczych monitoring może być stosowany tylko w określonym celu, a przechowywanie nagrań podlega ograniczeniom. Organ wskazuje również, że obraz rejestrowany w pomieszczeniu udzielania świadczeń może ujawniać szczególne kategorie danych, w tym informacje o zdrowiu.
„Wykorzystywanie monitoringu wizyjnego w podmiotach leczniczych oznacza w większości przypadków przetwarzanie danych szczególnych kategorii” — wskazał Prezes UODO.
Co musi znaleźć się w żądaniu zabezpieczenia
Ogólne zdanie „proszę zachować monitoring z dnia porodu” może okazać się niewystarczające. Szpital powinien móc technicznie zidentyfikować właściwą kamerę i przedział czasu. Im dokładniejsze dane, tym mniejsze ryzyko odpowiedzi, że nie dało się ustalić poszukiwanego materiału.
Wniosek powinien zawierać:
- imię i nazwisko pacjentki;
- imię i nazwisko dziecka, jeżeli zostało już nadane;
- datę i orientacyjną godzinę porodu;
- numer księgi głównej, numer historii choroby lub numer pobytu, jeżeli jest znany;
- nazwę oddziału, numer sali porodowej, sali operacyjnej, korytarza lub izby przyjęć;
- możliwie dokładny przedział czasowy, na przykład od 14:30 do 18:30;
- opis zdarzenia pozwalający zidentyfikować nagranie;
- żądanie niewykonywania operacji usunięcia, nadpisania, modyfikacji lub anonimizacji uniemożliwiającej ocenę zdarzenia;
- żądanie potwierdzenia, czy nagranie istnieje;
- wskazanie, że materiał może być potrzebny do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń;
- żądanie ograniczenia przetwarzania danych na podstawie art. 18 RODO;
- żądanie dostępu do danych na podstawie art. 15 RODO;
- preferowaną formę odpowiedzi i kopii;
- dane kontaktowe wnioskodawcy.
Pismo należy skierować nie tylko do dyrektora szpitala. Kopię warto przesłać do inspektora ochrony danych, kancelarii placówki oraz działu prawnego, jeżeli szpital publikuje jego dane. W tytule wiadomości powinno znaleźć się sformułowanie: „Pilne żądanie zabezpieczenia nagrania monitoringu — zakaz usunięcia lub nadpisania”.
Jak udokumentować złożenie wniosku
W przypadku osobistego złożenia pisma rodzic powinien uzyskać pieczęć wpływu na własnej kopii. Przy wysyłce elektronicznej należy zachować wiadomość, załącznik i potwierdzenie doręczenia. Można również skorzystać z ePUAP lub e-Doręczeń, jeżeli placówka obsługuje właściwy kanał.
Najważniejsze metody przedstawia tabela:
| Sposób złożenia | Dowód dla rodziców | Ryzyko |
|---|---|---|
| Kancelaria szpitala | Kopia z datą, pieczęcią i podpisem przyjmującego | Niskie |
| E-mail do dyrekcji i IOD | Wiadomość, załącznik, potwierdzenie wysłania | Średnie, gdy skrzynka nie potwierdza odbioru |
| ePUAP lub e-Doręczenia | Urzędowe poświadczenie przedłożenia lub odbioru | Niskie |
| List polecony | Potwierdzenie nadania i odbioru | Ryzyko opóźnienia |
| Ustna rozmowa | Zwykle brak trwałego dowodu | Wysokie |
Telefon do sekretariatu może przyspieszyć reakcję, lecz nie zastępuje pisemnego żądania. Po rozmowie warto wysłać e-mail podsumowujący: podać godzinę połączenia, nazwisko rozmówcy i przekazane informacje.
Czy monitoring z porodówki jest legalny
Sam fakt obecności kamery na oddziale nie przesądza ani o legalności, ani o naruszeniu praw pacjentki. Zgodnie z art. 23a ustawy o działalności leczniczej monitoring może być stosowany w szpitalu, jeżeli jest konieczny w procesie leczenia pacjentów lub do zapewnienia im bezpieczeństwa. Jednocześnie placówka musi chronić intymność, godność i dane osobowe.
Porodówka należy do miejsc, w których ingerencja w prywatność jest szczególnie głęboka. Kamera może rejestrować nagość, badania, karmienie, zabiegi, stan po znieczuleniu, rozmowy o stanie zdrowia oraz wizerunek noworodka. Szpital powinien więc wykazać, dlaczego rejestrowanie obrazu w konkretnym pomieszczeniu było konieczne i czy tego samego celu nie można było osiągnąć mniej inwazyjnie.
Rzecznik Praw Pacjenta podkreśla, że monitoring może skrócić czas reakcji personelu przy pogorszeniu stanu chorego, ale zasady jego stosowania muszą uwzględniać prawo do intymności i godności.
„Możliwość stałej, zdalnej obserwacji pacjentów może istotnie przyczynić się do poprawy standardów bezpieczeństwa” — wskazuje Rzecznik Praw Pacjenta.
Nie oznacza to zgody na nieograniczoną rejestrację. Należy sprawdzić między innymi:
- czy przy wejściu znajdowała się czytelna informacja o monitoringu;
- kto był administratorem danych;
- jaki cel i podstawę prawną wskazano;
- jaki obszar obejmowała kamera;
- czy rejestrowano tylko obraz, czy również dźwięk;
- kto miał dostęp do podglądu i archiwum;
- jak długo przechowywano nagrania;
- czy zastosowano rozwiązania chroniące intymność pacjentek;
- czy kamera obejmowała miejsce badania, porodu, karmienia lub pielęgnacji dziecka;
- czy prowadzono rejestr osób odtwarzających lub eksportujących materiał.
Monitoring wizyjny co do zasady oznacza rejestrację obrazu, a nie dźwięku. Nagrywanie rozmów pacjentek, personelu i osób towarzyszących wymaga odrębnej, szczególnie mocnej podstawy prawnej. UODO ostrzega, że nieuprawniona rejestracja dźwięku może prowadzić do odpowiedzialności administracyjnej, cywilnej, a w określonych okolicznościach także karnej.
Co może odpowiedzieć szpital i kiedy odmowa jest niewystarczająca
Szpital może poinformować, że nagranie nie istnieje, kamera zapewniała jedynie podgląd na żywo albo materiał został automatycznie nadpisany przed otrzymaniem żądania. Może również wskazać, że udostępnienie całego pliku naruszałoby prawa innych osób. Każda z tych odpowiedzi powinna jednak być konkretna i możliwa do zweryfikowania.
Samo zdanie „nie wydajemy monitoringu osobom prywatnym” nie wyjaśnia, czy administrator przeanalizował art. 15 RODO. Podobnie odpowiedź „nagranie jest własnością szpitala” nie rozstrzyga praw osoby, której dane utrwalono. Prawo dostępu dotyczy danych osobowych, a nie prawa własności do serwera, kamery lub nośnika.
Szpital może zabezpieczyć prawa innych osób przez:
- zasłonięcie lub rozmycie twarzy;
- wyciszenie ścieżki audio, jeżeli została zarejestrowana;
- ograniczenie kopii do konkretnego fragmentu;
- przygotowanie sekwencji klatek;
- umożliwienie kontrolowanego wglądu;
- sporządzenie kopii danych dotyczących wnioskodawcy;
- odmowę ujawnienia wyłącznie tych elementów, których przekazanie realnie naruszałoby prawa innych osób.
Nie powinien jednak używać obecności innych pacjentów jako automatycznego uzasadnienia odmowy w całości. Decyzja UODO dotycząca danych z monitoringu wskazuje, że administrator musi znaleźć rozwiązanie pozwalające zrealizować prawo dostępu, a zarazem kontrolować zakres ujawnianych informacji.
Tabela: najczęstsze odpowiedzi szpitala i reakcja rodziców
| Odpowiedź placówki | Co należy sprawdzić | Następny krok |
| „Monitoring nie jest dokumentacją medyczną” | Czy wniosek obejmował również art. 15 i 18 RODO | Ponowić żądanie jako wniosek dotyczący danych osobowych |
| „Nagranie zostało skasowane” | Data usunięcia, okres retencji, data wpływu wniosku | Zażądać protokołu lub informacji o systemie nadpisywania |
| „Kamera nie nagrywała” | Czy działał tylko podgląd na żywo | Zażądać informacji o funkcjach systemu i administratorze |
| „Na filmie są inne osoby” | Czy możliwa jest anonimizacja lub ograniczony wgląd | Zażądać fragmentu po zabezpieczeniu praw osób trzecich |
| „Nie ma podstaw do wydania” | Jaką podstawę prawną przeanalizowano | Zażądać formalnego uzasadnienia i danych IOD |
| Brak odpowiedzi | Czy upłynął termin RODO | Ponaglenie, następnie skarga do Prezesa UODO |
Administrator powinien udzielić informacji o działaniach podjętych na podstawie wniosku RODO bez zbędnej zwłoki, zasadniczo w ciągu miesiąca. W sprawach skomplikowanych termin może zostać przedłużony o kolejne dwa miesiące, ale administrator musi poinformować o przedłużeniu i jego przyczynach w ciągu pierwszego miesiąca. Ten termin nie usprawiedliwia pozostawienia pliku w systemie, który nadpisze go po kilku dniach.
Monitoring nie zastępuje dokumentacji medycznej z porodu
Nagranie może pokazać, kto wszedł do sali, kiedy przewieziono pacjentkę, jak długo oczekiwała na interwencję albo czy personel pojawił się po wezwaniu. Zwykle nie odpowie jednak samodzielnie na pytanie, czy postępowanie medyczne było prawidłowe. Do tego potrzebne są dokumenty, zapisy parametrów, zeznania oraz opinia specjalisty.
Rodzice powinni wystąpić również o:
- historię choroby pacjentki;
- kartę obserwacji porodu lub partogram;
- wszystkie zapisy KTG wraz z opisami;
- dokumentację położniczą i pielęgniarską;
- kartę zleceń lekarskich;
- wykaz podanych leków i płynów;
- dokumentację anestezjologiczną;
- protokół cięcia cesarskiego lub innego zabiegu;
- dokumentację noworodka;
- wyniki gazometrii krwi pępowinowej, jeżeli ją wykonano;
- karty Apgar i obserwacji dziecka;
- konsultacje neonatologiczne;
- informacje o wezwaniach i konsultacjach specjalistycznych;
- elektroniczne logi wpisów, jeżeli mają znaczenie dla ustalenia czasu ich utworzenia.
Rzecznik Praw Pacjenta potwierdza, że pacjent ma prawo do swojej dokumentacji, również w formie elektronicznej lub na informatycznym nośniku danych. Pierwsza kopia w żądanym zakresie jest bezpłatna.
„Masz prawo do dostępu do swojej dokumentacji medycznej” — przypomina Rzecznik Praw Pacjenta w oficjalnej informacji dla pacjentów.
Szczegółowe zestawienie materiałów, o które można wystąpić, znajduje się w poradniku dotyczącym dokumentacji medycznej po porodzie. W praktyce warto zażądać akt matki i dziecka oddzielnie, ponieważ po urodzeniu noworodek jest odrębnym pacjentem.
Co zrobić, gdy szpital odmawia zabezpieczenia lub udostępnienia nagrania
Brak reakcji wymaga działania równoległego, a nie wysyłania kolejnych identycznych próśb. Rodzice powinni zachować całą korespondencję, potwierdzenia wpływu oraz treść odpowiedzi. Następnie należy ustalić, czy problem dotyczy ochrony danych, praw pacjenta, potencjalnego zdarzenia medycznego, czy wszystkich tych obszarów jednocześnie.
1. Ponowne wezwanie do dyrektora i inspektora ochrony danych
W ponowieniu należy wskazać datę pierwotnego wniosku oraz podkreślić ryzyko nieodwracalnego usunięcia dowodu. Warto zażądać informacji:
- czy nagranie istniało w chwili wpłynięcia pierwszego pisma;
- czy zostało wyodrębnione z systemu;
- kto podjął decyzję o jego zabezpieczeniu lub niezabezpieczeniu;
- jaki jest techniczny okres nadpisywania;
- czy po otrzymaniu wniosku dokonano usunięcia danych;
- kto miał dostęp do nagrania;
- czy istnieją logi operacji wykonanych na pliku.
Jeżeli zapis został usunięty już po skutecznym żądaniu ograniczenia przetwarzania, okoliczność ta może mieć znaczenie w postępowaniu przed UODO i w późniejszej ocenie dowodowej.
2. Skarga do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych
Skarga do UODO jest właściwa, gdy szpital nie realizuje prawa dostępu, nie odpowiada w terminie, nie wyjaśnia podstawy przetwarzania, nie zabezpiecza danych albo prowadzi monitoring w sposób budzący wątpliwości. Do skargi należy dołączyć wniosek, potwierdzenie jego doręczenia, odpowiedź placówki i pozostałą korespondencję.
Sprawy szpitalnego monitoringu są realnie badane przez organ. W styczniu 2026 roku Prezes UODO zakwestionował umorzenie dochodzenia dotyczącego kamery działającej w sali reanimacyjnej SOR w Przemyślu. Organ wskazał, że brak zachowanego urządzenia i nagrań nie wyklucza badania tego, jakie dane mogły być rejestrowane i w jakim celu zainstalowano kamerę.
„Chociaż nagrania i sama kamera się nie zachowały, można ustalić, co mogło zostać nagrane” — argumentował Prezes UODO w sprawie monitoringu szpitalnego.
3. Wniosek do Rzecznika Praw Pacjenta
Rzecznik Praw Pacjenta może badać naruszenie prawa do intymności, godności, informacji oraz dokumentacji medycznej. Skarga powinna przedstawiać chronologię: przebieg porodu, obecność monitoringu, datę żądania zabezpieczenia, stanowisko szpitala i skutek odmowy.
Pomocne jest uporządkowanie dowodów zgodnie z poradnikiem wyjaśniającym, jak napisać skargę do Rzecznika Praw Pacjenta po porodzie. Skarga nie powinna opierać się wyłącznie na emocjonalnym opisie. Należy podać daty, godziny, osoby, dokumenty i konkretne działania placówki.
4. Zawiadomienie sądu, prokuratury lub ubezpieczyciela
Jeżeli nagranie może mieć znaczenie dla postępowania cywilnego albo karnego, pełnomocnik może rozważyć wniosek o zabezpieczenie dowodu. W postępowaniu sądowym możliwe jest również zobowiązanie szpitala do przedstawienia określonego materiału.
Gdy istnieje podejrzenie celowego usunięcia dowodu, bezprawnego nagrywania dźwięku, ukrytego monitoringu albo nieuprawnionego dostępu do intymnych nagrań, sprawa może wymagać oceny organów ścigania. Sama niekorzystna odpowiedź administracyjna nie przesądza jednak o popełnieniu przestępstwa. Konieczne jest ustalenie faktów, osób odpowiedzialnych i podstaw prawnych.
Jakie znaczenie może mieć nagranie w sprawie okołoporodowej
Nagranie najczęściej jest dowodem uzupełniającym. Nie zastępuje KTG, dokumentacji lekarskiej ani opinii biegłego, ale może pomóc zweryfikować chronologię. W sprawach okołoporodowych kilka lub kilkanaście minut może mieć znaczenie przy ocenie czasu reakcji na nieprawidłowy zapis KTG, krwotok, spadek saturacji, zaburzenia tętna płodu lub pogorszenie stanu noworodka.
Materiał może pokazać:
- godzinę wejścia pacjentki na oddział;
- czas przewiezienia na salę operacyjną;
- moment pojawienia się lekarza lub anestezjologa;
- liczbę osób obecnych podczas interwencji;
- transport dziecka na oddział neonatologiczny;
- czas między wezwaniem a pojawieniem się personelu;
- obecność osoby towarzyszącej;
- sposób zapewnienia prywatności;
- wejścia osób niezwiązanych z udzielaniem świadczenia;
- różnicę między chronologią z dokumentacji a przebiegiem widocznym na obrazie.
Jeżeli dokumentacja wskazuje, że pacjentkę przewieziono na blok operacyjny o 18:10, a obraz pokazuje transport o 18:28, rozbieżność powinna zostać wyjaśniona. Nie oznacza automatycznie błędu medycznego, może jednak uzasadniać analizę wpisów, logów systemowych i zeznań.
Podobną zasadę stosuje się do nagrań rozmów z personelem: zapis jest najbardziej użyteczny, gdy można go zestawić z dokumentacją i innymi dowodami. Materiał dotyczący nagrania rozmowy z lekarzem jako dowodu wyjaśnia również, dlaczego publikowanie nagrań w internecie jest znacznie bardziej ryzykowne niż przekazanie ich prawnikowi lub organowi prowadzącemu postępowanie.
Czego rodzice nie powinni robić?
Pierwszym błędem jest oczekiwanie na zakończenie wewnętrznego postępowania szpitala. Jeżeli system usuwa dane po kilkunastu lub kilkudziesięciu dniach, odpowiedź na zwykłą skargę może nadejść już po nadpisaniu materiału. Żądanie zabezpieczenia powinno zostać wysłane niezależnie od skargi dotyczącej jakości leczenia.
Drugim błędem jest publikowanie fragmentów w mediach społecznościowych. Nagranie może zawierać wizerunki innych pacjentek, dzieci, pracowników oraz informacje objęte tajemnicą. Publiczne rozpowszechnienie materiału może naruszać prywatność, dobra osobiste i przepisy o ochronie danych.
Rodzice powinni także unikać:
- żądania nieprecyzyjnie określonego „całego monitoringu szpitala”;
- kontaktowania się wyłącznie telefonicznie;
- wysyłania wniosku bez podpisu lub danych identyfikacyjnych;
- żądania danych matki wyłącznie przez ojca bez upoważnienia;
- ograniczenia wniosku do dokumentacji medycznej;
- oczekiwania do końca trzymiesięcznego okresu;
- samodzielnego ingerowania w otrzymany plik;
- wycinania fragmentów bez zachowania oryginału;
- przesyłania jedynej kopii niezabezpieczonym komunikatorem;
- formułowania zarzutów karnych bez ustalenia podstawowych faktów.
Po otrzymaniu nagrania należy zachować oryginalny plik, wykonać kopię roboczą i zapisać informacje o dacie, sposobie przekazania oraz nazwie nośnika. W poważnej sprawie warto obliczyć sumę kontrolną pliku, aby później wykazać, że materiał nie został zmieniony.
Najczęściej zadawane pytania
Czy szpital musi wydać rodzicom cały film z monitoringu?
Nie zawsze. Rodzice mogą żądać dostępu do danych dotyczących matki lub dziecka, ale szpital musi chronić również inne osoby. Może udostępnić wybrany fragment, zastosować anonimizację, przekazać kopię danych albo umożliwić wgląd. Całkowita odmowa wymaga jednak konkretnego uzasadnienia.
Czy nagranie z porodówki jest dokumentacją medyczną?
Zwykle nie jest klasyczną dokumentacją medyczną, chyba że zostało formalnie włączone do akt lub stanowi element konkretnej procedury medycznej. Nadal może być zbiorem danych osobowych i dowodem istotnym dla wyjaśnienia przebiegu zdarzeń.
Jak długo szpital przechowuje monitoring?
Przepisy przewidują zasadniczo maksymalny okres do trzech miesięcy dla nagrań prowadzonych na podstawie ustawy o działalności leczniczej. Placówka może jednak stosować krótszy okres, na przykład kilkanaście lub 30 dni. Dokładny termin powinien wynikać z informacji o monitoringu lub polityki retencji.
Czy szpital może skasować nagranie po otrzymaniu wniosku?
Jeżeli osoba skutecznie zażądała ograniczenia przetwarzania, wskazując, że dane są potrzebne do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń, administrator powinien przeanalizować żądanie i zabezpieczyć materiał przed rutynowym nadpisaniem. Usunięcie nagrania po otrzymaniu takiego wniosku może wymagać wyjaśnienia przed UODO lub sądem.
Czy ojciec dziecka może sam zażądać nagrania?
Może żądać dostępu do swoich danych i, jako przedstawiciel ustawowy, danych dziecka. Nie ma jednak automatycznego prawa do wszystkich danych dotyczących matki. W części obejmującej pacjentkę potrzebny może być jej podpis lub upoważnienie.
Gdzie złożyć skargę po odmowie szpitala?
W zakresie danych osobowych właściwy jest Prezes UODO. Naruszenie intymności, godności, prawa do informacji lub dokumentacji można zgłosić Rzecznikowi Praw Pacjenta. Jeżeli materiał ma znaczenie dla roszczenia cywilnego albo podejrzenia przestępstwa, konieczne może być również działanie przed sądem lub prokuraturą.
Szpital nie chce wydać zapisu monitoringu z porodówki — rodzice powinni przede wszystkim niezwłocznie zabezpieczyć możliwość późniejszego wykorzystania danych. Pisemny wniosek do dyrektora i inspektora ochrony danych, precyzyjne wskazanie czasu oraz miejsca, żądanie ograniczenia przetwarzania i równoległe pobranie pełnej dokumentacji medycznej zwiększają szansę, że kluczowy materiał nie zostanie bezpowrotnie nadpisany.
Przeczytaj także inne przydatne materiały na stronie urazyokoloporodowe.pl. Znajdziesz tam ważne informacje o urazach okołoporodowych, możliwych powikłaniach, diagnostyce, leczeniu oraz prawach rodziców. Polecamy również przeczytać: Co spakować w 20 minut, gdy niemowlę nagle trafia do szpitala? Lista dla dziecka i rodzica na start
