Cytomegalia jest dość powszechną, zazwyczaj łagodną, chorobą wirusową. Zakażenie jest procesem wniknięcia i namnożenia wirusów i bakterii w organizmie gospodarza. Cechą charakterystyczną wirusa jest zdolność pozostawania w postaci utajonej w organizmie człowieka nawet przez kilka lat po pierwotnym zakażeniu. W przypadku spadku odporności czy ciąży może dojść do uaktywnienia się wirusa.
Cytomegalia – kiedy możesz się zarazić?
Do zakażenia wirusem cytomegalii (CMV) dochodzi poprzez kontakt seksualny oraz na drodze kontaktu z zakażonym materiałem bilogicznym (np. śliną, krwią). Do zakażenia płodu podczas ciąży dochodzi poprzez transmisję przezłożyskową, natomiast po porodzie – w wyniku karmienia mlekiem matki. Źródłem zakażenia jest również przetaczana krew czy przeszczep narządu. U chorego wirus ten obecny jest w ślinie, łzach, moczu, nasieniu czy mleku kobiecym.
Cytomegalia najczęstszą przyczyną infekcji wrodzonych
Zakażenie wirusem cytomegalii stanowi najczęstszą przyczynę infekcji wrodzonych występujących u ok. 0,2- 2 % wszystkich noworodków. Jest to główna przyczyna utrata słuchu na późniejszym etapie rozwoju dziecka. Większość zakażeń u noworodków przebiega bez objawowo. Infekcję wrodzoną u płodu podejrzewać można na podstawie udokumentowanej infekcji pierwotnej u matki lub na podstawie obrazu ultrasonograficznego. Można ją rozpoznać prenatalnie poprzez detekcję przeciwciał w klasie IgM we krwi płodu, jednak IgM nie są wykrywane w pierwszej połowie ciąży zpowodu niedojrzałości układu immunologicznego płodu.
Cytomegalia – objawy
Do objawów wrodzonej cytomegalii należą przede wszystkim:
- żółtaczka
- zapalenie siatkówki i naczyniówki
- głuchota
Ciężki przebieg choroby u noworodków przebiega zazwyczaj w przypadku infekcji u matki w I trymestrze ciąży. Ryzyko transmisji wirusa w tym przypadku wynosi od 30 do 60 %. U ok. 10 % noworodków występują objawy infekcji wrodzonej oraz ich następstwa.
Czasami cytomegalia przypomina mononukleozę zakaźną z takimi objawami jak:
- bóle mięśni
- osłabienie
- bóle gardła i głowy
- gorączka
- powiększone węzły chłonne
Objawy te utrzymują się zazwyczaj powyżej 2 tygodni.
Cytomegalia – leczenie
Osoby zakażone z obniżoną odpornością leczone są m.in. lekami wirostatycznymi powstrzymującymi namnażanie się wirusa. Niekiedy podaje się również surowicę odpornościową, zwłaszcza w przypadku noworodków o niskiej odporności organizmu. Należy pamiętać, że leki te nie zwalczają wirusa, a jedynie go ,,usypiają” i chronią przed jego namnażaniem się. Cytomegalii nie można całkowicie wyleczyć, a jedynie uczynić ją nieaktywną.
