Afazja dziecięca to zaburzenie mowy, czyli trudności w wyrażaniu słowami myśli oraz problemy ze zrozumieniem słyszanych komunikatów. Afazja dziecięca nie wynika z nieprawidłowości w budowie anatomicznej aparatu mowy, czyli krtani, strun głosowych, języka, warg. Nie wynika też z problemów ze słuchem, czy też z upośledzenia umysłowego.
Afazja – przyczyny afazji dziecięcej
Obecnie nie podaje się jednej przyczyny występowania tego zaburzenia. Istnieją przypuszczenia, że afazja może wynikać z uszkodzeń mózgu spowodowanych urazem przy porodzie, zapaleniem opon mózgowych, zatrzymaniem rozwoju pewnych struktur korowych lub urazem czaszki, który nastąpił w okresie przed rozwojem mowy.
Czym objawia się afazja dziecięca
- całkowity brak rozwoju mowy lub znaczne opóźnienie w rozwoju
- nierozumienie słyszanych komunikatów, mimo prawidłowego słuchu
- zniekształcanie słów
- trudności z wymawianiem słów dłuższych, początkowo nawet dwusylabowych
- dzielenie słów na sylaby
- krótkie wypowiedzi, czasem jednowyrazowe
- ubogie słownictwo
- ciche przygotowywanie się przed właściwym użyciem słów
- związek powyższych czynników z problemami emocjonalnymi
Prawidłowy rozwój
Rodzice z niecierpliwością wyczekują na moment, kiedy dziecko powie pierwsze słowo. Prawidłowo rozwijające się dziecko w wieku dwóch, trzech lat dysponuje wieloma sposobami, by przekazać dorosłym informacje na temat swoich potrzeb. Dzieci nie boją się też zadawania pytań, czasami tak uciążliwych dla dorosłych. Jest to jednak prawidłowe zachowanie. Niepokojący jest natomiast brak pytań lub kiedy dziecko ma trudności w ich formułowaniu. Brak postępów komunikacyjnych u dzieci dwu, trzyletnich powinien być sygnałem dla rodziców do skonsultowania problemu ze specjalistą. Skorzystanie z porady doświadczonego logopedy pozwoli wyjaśnić przyczyny problemów językowych dziecka.
Afazja dziecięca – terapia
Postawienie prawidłowej diagnozy stwierdzającej afazję dziecięcą jest procesem długotrwałym, wymagającym zazwyczaj kilku wizyt u specjalisty. Niezbędne jest przeprowadzenie oceny mowy dziecka – umiejętności poprawnego tworzenia wypowiedzi oraz rozumienia słyszanych komunikatów. Logopeda ocenia też budowę i funkcję aparatu mowy. Terapia powinna być wdrożona natychmiast po przeprowadzeniu wnikliwej analizy i obejmować całe środowisko dziecka, a więc również rodzinę i przedszkole.
